De energie uit de aardbodem wordt steeds vaker toegepast. 

Warmtepomp

De warmtepomp is de meest toegepaste vorm van het gebruik van aardwarmte.
Warmtepompen halen warmte uit bronnen die eigenlijk onbeperkt en kosteloos
beschikbaar zijn: buitenlucht, oppervlaktewater, grondwater of ventilatielucht.
Installaties voor verwarming gebruiken meestal de bodem als warmtebron.

Warmtepompen werken op elektriciteit of op gas. Maar de hoeveelheid benodigde
energie is veel lager dan die van een gasgestookte HR-ketel. Het rendement van
de installatie zelf, staat op warmtepompen genoteerd, achter de aanduiding COP.

Naast een hoog rendement, zijn er diverse financiële regelingen die de investering
in een warmtepomp zeer aantrekkelijk maken.

Warmtepomp toegepast in een woning.

Geothermische systemen voor energieopwekking

Geothermische energie maakt gebruik van aardwarmte, het temperatuurverschil tussen het relatief koele aardoppervlak en warmere lagen op grotere diepte. Deze warmte bestaat voor ongeveer 30 procent uit miljarden jaren oude restwarmte, uit de tijd dat de aarde net gevormd was, en voor 70 procent uit energie die vrijkomt bij radioactieve vervalprocessen op grote diepte.

Conventionele geothermische technologie is nog afhankelijk van natuurlijke bronnen van stoom en heet water, zoals geisers. Maar met EGS - enhanced geothermal systems: een techniek waarbij water door hete gesteenten in de bodem circuleert, en opborrelende stoom een turbine aandrijft -  kan ook droge ondergrondse hitte worden aangewend. In IJsland is geothermische energieopwekking al jaren gemeengoed: